23 mei - Kopje Bloemendaal (voor de meesten)

Maandag 24 Mei 2010 at 7:22 pm Voor vandaag staat Het Kopje weer op het programma als verdere voorbereiding op Limburgs Mooiste 2010. Ruim vóór deze zondag hadden zowel Peter als Erwin onafhankelijk van elkaar al aangegeven dat ze het niet gingen redden. Marcel en Erik deelden bij de kerk mee, dat ze op de weg naar Bloemendaal onderweg zouden omkeren bij de pont ‘wegens verplichtingen elders’. Met acht man onderweg dus. Maar wie zou vermoeden dat we met vijf zouden terugkeren? Ondanks dat we niet hoefden te pezen om de pont te halen, ging het toch in redelijk tempo richting Buitenhuizen. Via Zaantheater, Westzanerdijk en Nauerna kwamen we hier rond half tien aan. Wat een heerlijk weer op deze eerste Pinksterdag: vrijwel geen bries en volop zon. Verschillende stelletjes verliefde zwanen in het water naast de pont. Als ploeg zijn we overigens nog niet helemaal ‘up to speed’ waar het gaat om dragen van het officiële Sunriders tenue. Het was een beetje een allegaartje vandaag: Alvin in het zwart (!), Juliette in rood-wit en Wim in de Oostzaanse kleuren, heel veel geel en een beetje blauw-zwart. Wat gaan we daar aan doen, dame en heren?

Bij pont Buitenhuizen zegden Marcel en ErikB ons vaarwel, jammer mannen. Meteen hierna moest Juliette door meerdere Sunriders worden ondersteund: ze zag een wielrenner op een Pinarello. Een roze nog wel, haar kleur! En... zelfs de wielen waren in deze kleur! (Wat is dat trouwens voor een ‘kerel’? Maar dat terzijde.) We stelden voor dat ze op de pont al haar charmes in de strijd zou gooien en deze man aan te bieden om haar (overigens fraaie) Giant te ruilen met de Pina... Niets meer van gehoord.

Na de pont in een mooi tempo op weg langs het Noordzeekanaal richting Velsen. Bij Velsen onder het tunneltje door op weg naar Brederode. Inmiddels viel het de meeste Sunriders op dat de fiets van onze Wim meer spontane gangwisselingen vertoonde, door overmatige tandwielslijtage, dan Erwin had in zijn hele periode van de vorgaande weken. Nou ja, doortrappen maar. In Bloemendaal aangkomen alvast een blik geworpen op de zaak met het harnas. Dat ging een lekker bakkie worden zo meteen, ideale omstandigheden! En ja, dan Het Kopje:

ieder in zijn eigen tempo omhoog en zo vaak als je wilde. Tot ziens bij de Ridder van Brederode. Maar na mijn tweede beklimming, zag ik tijdens de afdaling in een flits iets ongewoons uit mijn linker ooghoek. Iets geels voorovergebogen over de achterkant van een blauw-zwarte fiets. Wim en zijn Batavus! Omkeren en samen met Juliette en Alvin weer omhoog (ongepland, want ik rook de koffie al). Wim met pekzwarte handen rommelend aan wat ooit leek op een achterderailleur. Deze was compleet opgeblazen, ongetwijfeld door de ongebrijdelde krachten die de kuiten van Wim loslaten op het mechaniek. De link was gauw gelegd naar de eerder gehoorde rochelende en krakende geluiden van Wim’s aandrijving eerder die ochtend. Inmiddels stonden we allen om de Batavus heen. Geen redden meer aan, en voor Wim helaas einde verhaal voor vandaag. De ketting bleek zelfs een breuk te hebben en Wim trok deze zonder meer van het voor- en achterblad. Met het slachtoffer op sleeptouw richting het harnas, waar we weer prima appelgebak met een drankje namen. Wim telefoneerde en vond zo gelukkig een transporteur.
De overgebleven vijf gingen weer op weg naar ons einddoel, het kerkplein. Via Santpoort en Spaarndam, het leek wel de open-bruggen-tocht vandaag: we hebben drie bruggen tegen gehad, in hoog tempo naar de pont. Na de pont meteen weer bijschakelen op de Westzanerdijk richting Nauerna. Een paar tussensprintjes later – “iedere plaatsnaamaanduiding is een finishlijn” volgens Juliette – via de Kerkstraat weer op het Kerkplein. Wederom een heerlijke 60 km!

Erik E.

17 mei - Tour Des Quatre Ponts

Maandag 24 Mei 2010 at 5:26 pm 'The day before' ontvouwde Marcel reeds per e-mail zijn plannen voor een brugetappe. Had ik even gemist, want die zaterdag had ik geen kans gezien mijn mail te lezen, onder meer door verregaande werkzaamheden aan de fiets: het pedaal-kliksysteem onder de knie krijgen en montage van de Cateye. Want ja, het is een feit: ErikB en ErikE hebben geïnvesteerd in een nieuwe fiets. Na enkele weken speurwerk en een bijna overbelaste mailserver, kwamen wij uit bij een fietsspecialist in Zuid-Holland. Om hier met een redelijke kwantumkorting twee 60 cm modellen van het type 'Bulls Harrier 2' aan te schaffen. De kleur was uiteraard leidend, de velo's moesten passen bij de outfit van de Sunriders. Daarom zijn het geen Pinarello's geworden, bah.

Zondag even voor negenen bij de kerk, verzamelen voor een mooie rit. Redelijk goed weer, nog wel steeds te koud voor de tijd van het jaar. Met enige wind vanuit de noordwest hoek. Wim en Erwin zaten desondanks zeer geanimeerd op het terras te keuvelen, zoals je normaal op die plek iets oudere stelletjes veel later in de middag ziet doen. Zelfs het slaan van de klok deed ze aanvankelijk niet van hun verhaal loskomen. Heel benieuwd waar dat over ging! Uiteindelijk allemaal op de fiets geklommen, voor de "Tour Des Quatre Ponts" op weg naar Muiden.
Door het Twiske langs Landsmeer richting en over de Schellingwouderbrug, waar we en passant even een groep in van die feloranje weggeefshirts voorbij gingen.

Vervolgens door Zeeburg en het pad langs het A'dam-Rijnkanaal, via de Nieuwe Muiderbrug richting het centrum van Muiden. IJkpunt: het café van Ome Ko. Nadat de 'Tete de la Course' al was afgestapt, paste Marcel in de volggroep zijn oude truc toe door te melden "We rijden nog een stuk door, naar Muiderberg", toch weer aangepikt! Met zijn allen langs de mooie paden over de Zuidpolderweg op weg naar Muiderberg. Hier vonden wij een zojuist openend koffietentje aan. Koffie met appelgebak (wat anders?) bij een heerlijk doorbrekende zon. Na uitvoerige bespreking van de logistiek rondom de aankomende "Limburgs Mooiste" was het weer tijd om de terugreis te starten.
Vanaf Muiderberg, langs het imposante Muiderslot weer door Muiden, de brug bij Ome Ko over het rechte eind op naar de Muiderbrug.

Ondanks rijden in westelijke richting weinig last van de wind. Zal dit nu het voordeel zijn van een echte racefiets? Het gaat in elk geval erg lekker. Wennen aan het pedaal-kliksysteem was een eitje! Plotseling, op het fietspad ergens in de buurt van Diemen, roept Marcel: "Stop! Die ligt op zijn rug, zo gaat-ie dood!", waarna iedereen in de remmen knijpt. Waarna ik door het 112-karakter van de situatie, prompt mijn pedalen vergeet. Voor ik dat arme schaap kan zien, lig ik zelf op mijn linkerzij te mekkeren op het asfalt; da's een leermomentje... Daadkrachtig helpt Marcel het bruingevlekte schaap (of was het stront?) op zijn poten, die loopt wel weer. Hulde Marcel, brandweerman te Oostzaan. Daarna doemt al gauw de Nescio-brug op, die Diemen verbindt met IJburg. Wat een mooie brug is dit en alleen voor langzaam verkeer!

Via het kanaal en een lus de Schellingwouderbrug weer over, nu al met iets van verzuring. Zal dat komen door het fenomeen 'trekken aan de pedalen'? Na de brug een paar momentjes met ander (fiets-)verkeer, even wist niemand waar-die heen moest. Dan weer rap op weg naar Nieuwendam, via Buiksloot en Kadoelen, op huus an. Afgesproken was om Joep te verlossen van zijn tas met speciaal aangeschafte Sunriders-sokken, welke hij uitdeelt vanaf zijn erf. Ruim 62 mooie kilometers.

Erik E.