In gevecht met Keutenberg (stijgingspercentage 22%)

Donderdag 20 November 2008 at 8:58 pm Geachte leden van wielertourclub Sunriders Oostzaan,

Ik zal mij even voorstellen; mijn naam is Peter Groot en ik woon in Koog aan de Zaan West.

Onlangs sprak ik Mario op een verjaardag en daar kregen we het over fietsen.
Mario vertelde over jullie club en ik was gelijk een en al oor en vroeg of ik een keer mee mocht fietsen op zondagmorgen. Afgelopen zondag (16–11–08) was het al zover. Om 8.55 uur ontmoette ik Marcel en Joep en we hebben een prachtig tochtje gereden.

Op die verjaardag vertelde ik Mario een verhaal over tandwielen en de Keutenberg in Limburg en de reactie van Mario was dat ik dat verhaal maar een keer op de site van de Sunriders moest plaatsen. Nou, bij deze dan.

Vier jaar geleden gingen mijn fietsmaat Erwin en ik voor het eerst fietsen in Zuid Limburg. De eerste dag besloten we meteen maar die legendarische Keutenberg te beklimmen; nou dat heb ik geweten!! We kwamen aan bij de voet van Keutenberg en ik dacht: “maar daar ga ik niet op”. Dat is een muur, recht omhoog! Ik keerde, maar mijn maat trapte zo maar naar boven op zijn hybride fiets (dus wel een heel licht verzet, maar toch), dus ik denk: “dan ga ik ook”. Nou, ik kwam tot net aan de helft en toen voelde het of mijn borstkas open zou scheuren, zo zwaar was het. Ik zat compleet achter mijn adem. Lopend naar boven dus.

De volgende dag gingen we weer naar die puist toe onder het mom van: “we zijn nu voorbereid” maar nee hoor, op precies dezelfde plek moest ik er weer af, dus weer naar boven lopen. Mijn tandwiel verhouding was op dat moment: voor 3 tandwielen, een van 52, een van 42 en een van 30 tanden. Achter had ik, 13, 14, 15, 17, 19, 21, 24 en 26 tanden. Ik ben toen met 30–26 naar boven gefietst en gelopen.

Het jaar daarop gingen we weer naar Limburg om weer te proberen die traumatische berg te beklimmen. Maar nu had ik een ander tandwieltje er achterop laten zetten, een 28 tands. Dus ik ging met goed vertrouwen naar boven. Maar op twee derde moest ik er wéér af, dus wéér lopend naar boven. Bovenaan gekomen zei mijn maat tegen mij: “HEE, je had nog een keer kunnen schakelen”. En inderdaad reed ik achter op het één na grootste tandwiel. Dus ging ik weer naar beneden, nam een aanloop, schakelde naar de kleinste versnelling en JA HOOR, ik kwam fietsend boven!! Pfffft, een trauma overwonnen.

Vorige maand gingen we weer naar Limburg, dus wéér die Keutenberg, maar ik had een nieuwe fiets met als grootste achtertandwiel 27 tands en voor 30, maar het is gelukt hoor. Keutenberg is geen dilemma meer voor Peter, hè hè.

Hartelijke groeten en ik hoop gauw tot ziens,
Peter Groot

By the way, mijn huidige tandwielverhouding is nu: voor 50, 39, 30 en achter 12, 13, 14, 15, 17, 19, 21, 24 en 27.